Σαββατοκύριακο στο γραφικο Βαθύ Μεθάνων!

     Με την καλή μας την διάθεση ξεκινήσαμε το πρωί του Σαββάτου, για “προσκύνημά” στην Επίδαυρο και στο Γραφικό Βαθύ

     Περάσαμε από τα Λουτρά της Ωραίας Ελένης  και σταματήσαμε για λίγο στο περίφημο καστρομονάστηρο του 11^ου αι. μ.Χ., τη Μονή Αγνούντος, που βρίσκεται πάνω στο δρόμο και κατηφορίσαμε για την Νέα Επίδαυρο, ψηλά στο βουνό. Βρίσκεται στην ουσία πάνω στο δρόμο και εκτείνεται μέχρι και την παραλία, με ένα μικρό λιμανάκι. Απέχει 130 χιλιόμετρα από την Αθήνα και για να το προσεγγίσουμε μετά τον Ισθμό ακολουθήσαμε τις ταμπέλες που οδηγούν στην Επίδαυρο. Ο δρόμος είναι καλός, σχεδόν μια ευθεία, εκτός από δύο σημεία του όπου έχει αρκετές στροφές.

    Στην συνέχεια η Παλαιά-Αρχαία Επίδαυρο, τη μαγεία της οποίας απολαύσαμε από ψηλά, με το “Νησί” ανάμεσα στα 2 λιμάνια και το Μικρό ή “Λαλούν” αρχαίο θέατρο πάνω στην καταπράσινη χερσόνησο.

    Συνεχίσαμε έπειτα για Λυγουριό, όπου επισκεφθήκαμε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας. Είναι πασίγνωστο για τη συλλογή αμμωνιτών, η οποία θεωρείται η πληρέστερη όλης της υφηλίου. Ορυκτά, κυρίως από την περιοχή του Λαυρίου, απολιθωμένοι οργανισμοί, συλλογές οστράκων και κοραλλιών, έντομα, αλλά και γεωλογικοί και παλαιοντολογικοί χάρτες αποτελούν τα ενδιαφέροντα εκθέματα του Μουσείου Κωτσιομύτη..

     Αναχώρηση για τη χερσόνησο των Μεθάνων. Βγήκαμε στο δρόμο προς την Αρχαία Επίδαυρο και περάσαμε από τη ρηχή λιμνοθάλασσα της Ψήφτας με την τεράστια σημασία για τα μεταναστευτικά πτηνά. Γι΄αυτά οι πλούσιοι καλαμιώνες και οι βάλτοι  του υγρότοπου αυτού αποτελούν καταφύγιο ιδιαίτερα την άνοιξη, που καταφθάνουν εδώ εξαντλημένα.

     Λίγο μετά τη λιμνοθάλασσα και την Τακτικούπολη βρίσκεται ο λαιμός της χερσονήσου σε ένα λόφο του οποίου δεσπόζει το εντυπωσιακό Κάστρο του Φαβιέρου, του γνωστού φιλέλληνα, μεσαιωνικής εποχής, κοντά στο οποίο υπάρχει και μέρος του οχυρωματικού τείχους του 5^ου αι. π.Χ. Ερείπια κυκλώπειου ισοδομικού τείχους είδαμε επίσης στο νησάκι των αγίων Αναργύρων, το καταπράσινο και γραφικό αυτό νησάκι, που κλείνει το λιμάνι και συνδέεται με την πόλη των Μεθάνων με μια στενή λωρίδα που μοιάζει σαν ισθμός. Στην αρχή της Χώρας βλέπει κανείς τις εγκαταστάσεις του παραδοσιακού υδροθεραπευτηρίου, μπροστά από το οποίο σχηματίζεται μια καταγάλανη λίμνη, η Βρομολίμνη, που παίρνει το χρώμα της από το θειάφι των θερμομεταλλικών νερών.

     Η ώρα περνάει και ο δρόμος εμπρός μας οδηγεί στο όμορφο και παραδοσιακό Βαθύ, περνώντας μπροστά από το σπήλαιο και τα ερείπια του Παλαιόκαστρου, όπου βρισκόταν η ακρόπολη των αρχαίων Μεθάνων. Ερείπια αρχαίων οικημάτων βλέπει κανείς βυθισμένα στη θάλασσα εδώ.

Μια στάση στον Ξενώνα μας, το αλμυρίκι με θέα την σκούρα, από τα πετρώματα του ηφαιστείου θάλασσα, αλλά και το πράσινο βουνό από πίσω. Η ώρα περασμένη και οι μυρωδιές από το γραφικότατο λιμανάκι του Βαθέος, εισέρχονται στα ρουθούνια μας. Μαγευτικό όντως το τοπίο εδώ,  τα φρέσκα ψάρια και το ντόπιο κρασί δίπλα στο λιμάνι με τα καραβάκια αλλά και τα ακριβά ιστιοφόρα, ήταν το αποκορύφωμα. Η ολιγόωρη ξεκούραση στον ξενώνα μας απαραίτητη. 

     Το απόγευμα τα καλύτερα. πεζοπορία ως το ηφαίστειο της Καμένης Χώρας, στον κρατήρα του οποίου ανεβήκαμε και ζήσαμε μια μοναδική εμπειρία, αφού επιπλέον η θέα προς τον Αργοσαρωνικό από εκεί είναι εντυπωσιακή. Ανηφορίσαμε επίσης ως το σημαντικό πράγματι αξιοθέατο των Μεθάνων, το “σπήλαιο των Περιστεριών” και θαυμάσαμε την υπόγεια λίμνη που δημιουργείται στον πρώτο από τους 3 θαλάμους που διαθέτει. Στους άλλους 2 υπάρχουν εντυπωσιακοί σχηματισμοί σταλακτιτών, οι οποίοι και έδωσαν την ονομασία στο σπήλαιο, επειδή μοιάζουν με περιστέρια. Οι ντόπιοι λένε πως φτάνει μέχρι το οροπέδιο Θρονί,σχεδόν στο κέντρο της χερσονήσου,  όπου σώζεται κι ένας καλοδιατηρημένος πύργος του 4^ου αι. π.Χ. και ερείπια ελαιουργείου του 3^ου αι. π.Χ.

    Μας έκανε εντύπωση η δουλειά που έχει κάνει ο τοπικός σύλλογος Αρσινόη, ο οποίος έχει τοποθετήσει πινακίδες στο σπήλαιο, στον αρχαιολογικό χώρο, έχει φροντίσει για την καθαριότητα της παραλίας, καθώς και για τη σκίαση των κολυμβητών με τις ειδικές ψάθες και έχει αφήσει γενικά τα “σημάδια” του σε όλη τη χερσόνησο.

     Αργά το βράδυ φύγαμε για μια μεταμεσονύχτια βόλτα στο υπέροχο Ναύπλιο. Παραμείναμε εκεί, περπατώντας στα γραφικά δρομάκια, και πίνοντας ποτάκι στα όμορφα στέκια της πόλης. ως της …. δεν θυμάμαι ακριβώς, οπότε και πήραμε το δρόμο της επιστροφής για τα τον ξενώνα μας, με μια ολιγόωρη στάση στο ακρογιάλι για το απαραίτητο κους κούς

    Την Κυριακή πήραμε το πλούσιο πρωινό, με την άνεσή μας και κατεβήκαμε στην παραλία για έναν απολαυστικό καφέ και άφθονο κολύμπι. Τα μεζεδάκια και οι μπύρες δεν σταμάτησαν να έρχονται από τα γειτονικά μαγαζιά Το απόγευμα κατά τις 17.00 μαζέψαμε τα πράγματα και φύγαμε για την απέναντι ακτή της Αργολίδας, και κατεβήκαμε στα ταβερνάκια της Επιδαύρου όπου συμπληρώσαμε το γεύμα μας. Τα μάτια πλημμύρισαν εικόνες και το μυαλό άδειασε από κάθε έγνοια.

     Αναχώρηση στις 20.00 για Κόρινθο και επιστροφή στην Αθήνα, ευχόμενοι να περάσουμε το ίδιο όμορφα και την επόμενη φορά.